In Hengelo wil men vier enorme beren op een plein zetten. Ik vind dat een goed idee. Je ziet eens iets anders. In Hengelo zelf willen ze dat niet. Door Nico Dijkshoorn
© AFP
Ik zag net een reportage op GeenStijl en ik heb me bedacht. Niet 4 beren neerzetten maar 190. Beren die elkaars kont likken, beren die elkaars oksels scheren, beren die verbaasd naar een Heel Klein Doosje Met Iets Er In kijken.
Zet ze ook maar lekker dicht op elkaar. En het mag ook wat kosten. Ga maar uit van anderhalve ton per beer. Doe ook maar meteen in brons. Lekker duurzaam materiaal, zodat we zeker weten dat ze 6 eeuwen later nog op dat plein staan.
Hengelo, weet ik na de reportage, verdient deze beren. Miniscuulgeesten die zich verzetten tegen kunst omdat ze het op voorhand al niet begrijpen, die moet je zo hard mogelijk aanpakken. Het werkt in heel Nederland hetzelfde: kondig aan dat je een kunstwerk neer gaat zetten en er staan de volgende dag 40 zonderlingen op de stoep van het gemeentehuis om te protesteren.
Altijd worden dezelfde argumenten gehanteerd: Het is helemaal niet mooi, dat kunnen ze zelf veel beter en de openbare ruimte moet worden gebruikt om leuke bankjes neer te zetten.
Bankjes waarop diezelfde figuren dan weer eindeloos over vroeger en het openbaar vervoer gaan zitten ouwehoeren. In een land waar men Rien Poortvliet heel goed vindt omdat hij, niet van echt te onderscheiden, doodsbange hertjes met een aangeklede kabouter op hun rug kon schilderen, in een land waar oliedomme paupers met hun hangend kunstoog vlak voor schilderijen staan en mompelen: “je zou zweren dat het echt is”, moet je vooral NIET luisteren naar het gezonde volksgevoel. Ik vind vier beren eigenlijk nog te gewoon. Verzin iets waar je ze nog harder mee straft. Zet vooral iets niet aaibaars neer.
Want let op, als die beren er eenmaal staan, dan hangt heel Hengelo er omheen. Nederlanders vinden dat heerlijk, hun hunkerend lichaam tegen bronzen dieren aandrukken. Ik woonde enkele jaren geleden in Amstelveen. Daar stond een bronzen everzwijntje midden in het winkelcentrum. Dat beeld had een stomp staartje, waar je met enige fantasie een half slappe lul in kon herkennen. Nooit heb ik brons zo zien glimmen.
Het is, in al die jaren dat ik het zwijntje passeerde, nog nooit voorgekomen dat er NIET een groep gierende vrouwen om het beeld heen stond omdat eentje de staart in haar hand had. Ik heb vrouwen op hun knieën het brons zien likken. Beelden van dieren, binnen een jaar zijn ze drie keer kleiner geknuffeld.
Een ander bekend argument tegen kunst is: dat kan mijn dochtertje van 3 ook. Ook dat heb ik al honderden keren gehoord. Ga in een willekeurig museum staan en je kunt er op wachten. Binnen een minuut hoor je de volgende tekst. “Al zijn vingers hadden ze moeten breken, van die Piet Kasso.
Kijk dan, hier. Een vis met vier ogen. Wat een gore sicko ben je dan? En die omgevouwen gitaar. Hoe moeilijk kan het zijn, even kijken hoe zo’n ding er uit ziet en gewoon netjes naschilderen. Nee, maar meneer Kasso heeft schijt aan ons. Die is ons hier gewoon keihard aan het broodforceren. En daar kon hij van leven. Ik moet er van kotsen. Dit kan mijn kind ook”
Maar hun kind doet dat niet. Die groeit dom op en wordt later wegwerker omdat zijn vader dat ook was.
De mensen in Hengelo willen gezellige bankjes, een oliebollenkraam, groenvoorzieningen, een rijtje bomen, fijne straatverlichting en eventueel - als we dan toch een beetje gek moeten doen - een schaakbord midden op het plein met, nou ja zeg, hele grote schaakstukken er op, zodat half bejaard Hengelo daar tot het einde der tijden prevelend omheen kan staan. In de winter willen ze een ijsbaantje, met gezellige kerstkraampjes er omheen.
Dat krijg je als je Nederlanders mee laat lullen over kunst. Bewegende kerstkaarten. Rotonde-kunst.
Ik zeg, zet hem maar neer, de grootste buttplug van Nederland, midden in Hengelo. Niks vragen. Gewoon doen. Vierentachtig meter hoog. Iedere ribbel heeft weer een ander kleurtje. In de lengterichting van het plein een tube glijmiddel van 37 meter lang neerleggen. Dat zal ze leren.
© NU.nl/Nico Dijkshoorn
